Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας. Θάλασσα γυναικών με προορισμό… την ελευθερία!

ΜΕ ΤΗΝ Κύπρο να κοχλάζει από το άδικο που έπνιγε τον τόπο οι καρδιές ετοίμαζαν το νέο μεγάλο ξεσηκωμό. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και τη 19η του Μάρτη του 1989, μια θάλασσα γυναικών ξεκίνησε να πορεύεται προς την κατεχόμενη γη μας από διάφορες περιοχές της ελεύθερης Κύπρου. Ο πόθος για ελευθερία ξεχείλιζε, αλλά ήταν για άλλη μια φορά μάταιη η προσπάθεια, γιατί οι ισχυροί της γης δεν έβλεπαν και δεν άκουγαν το σπαραγμό του λαού μας. Οι νέοι πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις ξεχώριζαν και ανάμεσα στα χαρακώματα ρίσκαραν τη ζωή τους μπροστά από τους πάνοπλους Αττίλες που φύλαγαν σε φάλαγγες την κλεμμένη γη της Κύπρου μας. Ήθελε γενναιότητα αυτή η προσέγγιση και υπήρχε στο λαό μας. Κανείς δεν γνώριζε πώς θα αντιδρούσαν οι Αττίλες που έστρεφαν τα όπλα τους εναντίον γυναικών και άοπλων νέων.
Την 24η Ιουλίου στον Άγιο Κασσιανό έγινε μακελειό εναντίον άοπλων γυναικών από τους Αττίλες. Τις τσάκισαν στα συρματοπλέγματα με γκλοπς, τις ποδοπάτησαν και έστειλαν πολλές στο νοσοκομείο. Ο πόθος ενός λαού που φλέγεται για ελευθερία τιμωρείται. Μάλιστα, οι Αττίλες αντί να συγκινηθούν από την ειρηνική έκφραση της απαίτησης για απελευθέρωση σάρκαζαν στις εφημερίδες και στα ραδιόφωνά τους ότι «οι Γκιαούρ αντί να πολεμήσουν στέλνουν τις γυναίκες να κάνουν ρεζιλίκια». Η πορεία ανάβασης προς το μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στα Λύμπια παραβίασε για πρώτη φορά το κατεχόμενο έδαφος. Εκαντονάδες γυναίκες ανηφόρησαν προς την εκκλησία και στην ουσία την κατέλαβαν. Σε απόγνωση οι Αττίλες χτυπούσαν στο ψαχνό. Ο γράφων μαζί με τον Αντρέα Καννάουρο ήταν παρόντες ως δημοσιογράφοι. Οι Αττίλες έπαιρναν χέρια, πόδια τις γυναίκες, φώναζαν «εόπ» και τις πετούσαν στην πλαγιά του βουνού. Γρατζουνιές και σπασμένα πόδια ήταν το τίμημα. Την ίδια ώρα, γυναίκες της Λουρουτζίνας σε αντιδιαδήλωση χειρονομούσαν απρεπώς προς τις Ελληνίδες της Κύπρου. Ντροπή φώναξε σε κάποια στιγμή ο Αντρέας Καννάουρος προς μια ομάδα Τουρκοκυπρίων γυναικών που ασχημονούσαν και αυτές κατέβασαν ντροπαλά το χέρι καταλαβαίνοντας την προτροπή στα ελληνικά. Βλέπετε, οι Λουρουτζίνα κατοικείται από λινοπάμπακους, που προσχώρησαν στο μουσουλμανισμό.

Άδωνης Παλληκαρίδης
(από το Facebook του Κώστα Μαυροσκούφη)

 

Σχολιάστε ελεύθερα

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

x

ΤΟ ΜΑΘΑΤΕ;

Αγώνας δρόμου σε διαδρομή 50 σταδίων (9.613,5 μέτρων) ανάμεσα στους λιμένες Σκουταρίου και Κότρωνα στη Λακωνία

Αγώνας δρόμου με την επωνυμία «Δόλιχος Δρόμος – Ισσωρία Άρτεμις», που περιλαμβάνει μια διαδρομή 50 ...